نوع پوشش ولباس مردم روستای خان آباد:

الف) پوشش زنان:

به گفته یکی از خانم های مسن ساکن در روستای خان آباد ،زنان روستا در گذشته ها حدود نیم قرن پیش ازپیراهنهای بلند چیت وشلوار چیت بلند وگشاد برای

پوشش خود استفاده می کرده اند. که اکثر اوقات پارچه این البسه ارزان قیمت بود.همه زنان نوعی پوشش در روی سر داشتند که آن را چارقد می نامیدند و در زیر گردن با سنجاق قفلی آن را محکم می کردند،آنها کفش های لاستیکی بی پیرایه ای به نام گالش استفاده می کردند ودر هنگام روز و انجام فعالیتهای روزانه از نوعی دمپایی روبسته به نام اروسی استفاده می کردند و کاربرد آن به خاطر این بود که  خار و خاشاک کمتری با پاها تماس داشته باشد و پاه ها احساس راحتی بیشتری کند.

لباس مردان روستا:

 یک پیراهن بلند با دو چاک در طرفین ویک شلوار و ،یک کمربند (شال دور کمر) وکفشهای لاستیکی بود که عمدتا جنس آن لباسها از پارچه های ارزان قیمت چیت و کرباس بود این لباس به نام مردابگی شهرت داشت. داشتن کلاه بین مردان مسن تر ده بسیار از نظر اجتماعی اهمیت داشته به طوریکه کسی که کلاه نداشت با نوعی ظن اجتماعی مواجه می شد.

پوشش کنونی افراد ده:

در حال حاضر اصالت لباسهای قدیمی ده وجود ندارد ومردان ده در پوشش از لباسهای معمول نظیر کت وشلوار وپیراهن و در زنها پیراهن وبلوز  و دامن وشلوار  و روسری استفاده میشود. هنوز در بین قدیمی ترها با استفاده  از شلوارهای پاچه کشاد ، چارقد، کفشهای لاستیکی،عبا و... وجود دارد اما نسل جدید رنگهای شاد ومدلهای روز را می پوشند.